Tak, pożyczywszy komuś prywatnie pieniądze, można zarobić i to nieźle. Prywatne pożyczki udzielane są coraz częściej i od dłuższego czasu niepokój banków i parabanków wrasta z tej przyczyny. Zarobić może prywatny pożyczkodawca z grubsza cztery razy tyle co na lokacie w banku bo mniej więcej o tyle przerastają maksymalne odsetki oprocentowanie depozytów bankowych. Jest na takie pożyczki popyt, bo z kolei pożyczkobiorca jest w stanie zaakceptować takie oprocentowanie w sytuacji gdy jest już negatywnie odnotowany w BIK, bo w parabanku musiałby wziąć pożyczkę ze znacznie wyższym oprocentowaniem rzeczywistym. A mogąc uzyskać pożyczkę w banku i mogąc wykazać się zdolnością kredytowa przed pożyczkodawca prywatnym, może sobie wynegocjować odpowiednie niższe oprocentowanie które z drugiej strony zaakceptuje pożyczkodawca prywatny ciesząc się z tego, ze pożyczka obarczona jest stosunkowo niskim ryzykiem. I tak zarobi ze dwa, trzy razy więcej niż gdyby kapitał uloko0wał w banku.

Wziąłem ostatnio trochę pod lupę kredyty SMS a więc te pozabankowe niskie pożyczki, ekspresowe. Ustaliłem że w zarządzie wszystkich firm które sprzedają znane na całą Polskę pożyczki SMS są osoby z nazwiskami charakterystycznymi dla obywateli państw byłego bloku ZSRR. Ktoś na jakimś blogu napisał chyba żartem, że już wszystko wiadomo, jak te pożyczki są potem odzyskiwane, z wykorzystaniem jakich metod. Nie sądzę, aby było to trafne podejrzenie bo poszczególne długi są tak niskie w przypadku tych pożyczek, że nie opłaca się mafii nasyłać do ich odzyskiwania. Ciekawa sprawa z tym pożyczkowym - esemesowym biznesem.

Jednym z elementów sprawdzenia wiarygodności potencjalnego partnera handlowego jest ocena wizualna jego firmy, w tym zwłaszcza zrobienie zdjęć przed siedzibą a także ewentualnie przed jego domem. Efekty wizualne mogą być na tyle zadowalające, że przedsiębiorcy na tym poprzestają uznawszy, że klient który chce towar na termin płatności ma majątek i gdyby nie zapłacił, to sobie od niego należność odzyskają z pomocą komornika. Tymczasem taki obraz może być bardzo fałszywy a klient w rzeczywistości nie ma majątku, nie ma nic. Samochody nie jego, dom formalnie jego ale z hipotekami albo przepisany na żonę. Nie należy poprzestawać na takiej powierzchownej, wizualnej ocenie, bo windykacja należności zapewne nie powiedzie się i zawsze należy dokonać gruntownej weryfikacji kontrahenta. Niektórzy nieuczciwi przedsiębiorcy, by uzyskać kredyt, kupiecki na pokaz starają się bardzo cudzym mieniem zabłysnąć.



W społeczeństwie chyba przeważa współczucie dla dłużników nad współczuciem dla wierzycieli, tak mi się wydaje. A przecież ten co jest wierzycielem, to pieniądze najczęściej nie spadły mu z nieba w nadmiernych ilościach. Głównie w działalności gospodarczej, w obrocie handlowym to jest często tak, że jak masz dłużnika który nie płaci Ci faktury, to pewnie sam niedługo zostaniesz dłużnikiem innej firmy, której jesteś winien pieniądze za materiały, za produkty które odsprzedajesz i tak dalej. Albo też nie wyrobisz się ze spłacaniem rat za na przykład kredyt firmowy. Dlatego wierzycielom należy współczuć moim zdaniem nie mniej niż dłużnikom a raczej bardziej niż dłużnikom. Prawo własności istnieje nie dla zgrywy jaki terminy zapłaty określone na fakturach. A dłużnik może to być ktoś, kto nie ma z czego zapłacić i współczuć mu na swój sposób można ale i nieuczciwych jak też nawet oszustów między nimi jest też całkiem sporo. Wierzycielowi który nie może doprosić się i wyegzekwować swoich pieniędzy, może paść działalność gospodarcza i takich zdarzeń jest wiele. Dodatkowo często niepoprawnie wierzą w to, że szybko pomoże im w ściągnięciu ich należności firma windykacyjna a jak nie, to komornik. I z takim przekonaniem podejmują błędne decyzje zakładając, że niedługo będą mieli pieniądze. Większość wierzycieli nie zdaje sobie sprawy z tego że skuteczność firm windykacyjnych i komorników jest o wiele niższa niż myślą, że jest. Niestety, można by stwierdzić dosyć trafnie, że długi odzyskuje się tak, jak pozwala na to dłużnik…